Ik schrijf dit stuk terwijl ik luister naar het prachtige verhaal van meneer van Driel. Hij praat over censuur en zijn vakantieverhalen in Mekka? Er zit vast een link tussen, maar ik heb niet echt goed opgelet. Het is namelijk zo dat we net te horen hebben gekregen dat we vrijdag best mogen staken. Staken ja, op vrijdag, terwijl we les hebben. Maar er zit een staartje aan hoor. We mogen alleen staken als we ons aanmelden op school als formele staker!
Dus, ik zit te twijfelen. Zal ik staken vrijdag of niet. Ik bedoel, waarom zou ik staken. Ik heb maandag gestaakt, en ik heb er eigenlijk een beetje spijt van. Als je op het nieuws kijkt zie je de meest 'rare' mensen voorbij komen. Er wordt van geweld, vernielingen en arrestaties gesproken. Toen ik maandag thuis kwam vond ik het nog best leuk, totdat iemand tegen mij zei: 'Ben je trots op het feit dat je bij die mensen hoort die staken.'
Ja, wat moet ik daar nou op zeggen! Ik ben heus niet trots op mezelf dat ik met mensen heb gelopen die niet eens het verschil weten tussen het ministerie van onderwijs en de tweede kamer. Of mensen die eieren hebben gegooid en de politie hebben uitgescholden. En ik ben ook niet trots op het feit dat ik misschien stakend op foto´s op internet ben te zien. Maar ik ben wel trots op mezelf dat ik me stem heb laten zien. Dat ik niet gewoon weer braaf in de lesbanken ben gaan zitten en heb gezegd, het gaat wel weer voorbij.
En nou staat er dus op de site, dat je via officiele spelregels moet staken:
1. Melden tussen 8 en half 10 bij het 'registratieloket'.
2. Daadwerkelijk naar Amsterdam gaan, of op school blijven.
3. Als je op school blijft, dan in de kantine gaan zitten, en niemand storen.
4. Als je geen staker bent, gewoon naar de lessen volgens het rooster.
Het lijkt wel alsof onze school het aanspoort. Onze rector zei tijdens Biologie: 'Jullie mogen staken, het hoeft niet natuurlijk.' Dus Gideon zijn plan was om om half 9 ons te melden, en dan in de kantine te blijven. Nou dat lijkt me een uitstekend plan, want om nou helemaal naar Amsterdam te gaan vind ik echt belachelijk. Dan ben je en 40 euro aan tram/trein kosten kwijt, en ik moet smiddags ook nog werken!
En dan de Hema hé, het is dat ik er niks mee bereik als ik daar alleen ga staken, maar anders. Ze hebben me ingepland voor volgende week zaterdag(de hélé dag) en zondag. Het is heel leuk dat ik daar geld mee verdien. Maar even serieus, ik zit elke werkdag van half 9 tot half 4 op school behalve vrijdag. En dan moet ik daarna ook nog eens gaan werken. En dan heb je dus eindelijk weekend, tijd voor je zelf enzo. En dan vinden ze het daar logisch om *mijn* vrije tijd af te pakken. En dat voor 2,60 per uur.
Dus dit weekend is voorlopig mijn enige vrije weekend. En dan zijn mijn opa en oma ook nog verdwenen naar Lunteren. Dat is toch oneerlijk?! Ik zit hier hardwerkend, moe en zielig achter de pc. Terwijl zij in Lunteren zitten. Ja, ik weet het al. Ik staak. Voor de rest van mijn leven.
Dream on my girl......
woensdag 28 november 2007
zondag 25 november 2007
Nooit meer werken!
Ik wil nooit meer werken! Echt nóóit meer.
Er waren vandaag meer pieten dan kinderen.
Pieten haat ik sowieso al. Zeker als het er dan ook nog eens 10 tallen zijn.
En kinderen vind ik ook niet leuk, zeker niet als ze in de weg staan!
Wie bedenkt er nou zoiets dat de winkels open moeten zijn als het sinterklaas is.
In Voorburg! Het barst hier van de christenen.
En dan gaat uiteraard vandaag de Hema open. Van 12 tot 17.
Ik hoop maar dat ik 200% uit krijg betaald. Want ik geloof er geen barst van.
En het was druk he, echt ongelovelijk hoeveel mensen denken op een zondag, nou vandaag zijn de winkels open, ik ga maar eens boodschappen doen. En ik was natuurlijk zo goed om vandaag maar te werken. En dan gaan mensen praten he:
Persoon 1: Iedere winkel is vandaag open hoor!
Persoon 2: Echt niet, de Jumbo is niet eens open!
Persoon 1: Serieus? Daar moest ik nog naar toe.
Persoon 2: Nee echt, kijk maar. Alle lichten zijn uit.
Persoon 1: Dat is dan jammer, ik ga wel naar de Hema.
Mja, mijn trauma is alweer een beetje weggezakt, na mensen doodschieten in Vc.
En gelukkig maar, want morgen moet ik gewoon weer werken. :(
Er waren vandaag meer pieten dan kinderen.
Pieten haat ik sowieso al. Zeker als het er dan ook nog eens 10 tallen zijn.
En kinderen vind ik ook niet leuk, zeker niet als ze in de weg staan!
Wie bedenkt er nou zoiets dat de winkels open moeten zijn als het sinterklaas is.
In Voorburg! Het barst hier van de christenen.
En dan gaat uiteraard vandaag de Hema open. Van 12 tot 17.
Ik hoop maar dat ik 200% uit krijg betaald. Want ik geloof er geen barst van.
En het was druk he, echt ongelovelijk hoeveel mensen denken op een zondag, nou vandaag zijn de winkels open, ik ga maar eens boodschappen doen. En ik was natuurlijk zo goed om vandaag maar te werken. En dan gaan mensen praten he:
Persoon 1: Iedere winkel is vandaag open hoor!
Persoon 2: Echt niet, de Jumbo is niet eens open!
Persoon 1: Serieus? Daar moest ik nog naar toe.
Persoon 2: Nee echt, kijk maar. Alle lichten zijn uit.
Persoon 1: Dat is dan jammer, ik ga wel naar de Hema.
Mja, mijn trauma is alweer een beetje weggezakt, na mensen doodschieten in Vc.
En gelukkig maar, want morgen moet ik gewoon weer werken. :(
dinsdag 20 november 2007
Ik wil niet....
Ik wil niet
zo ontzettend blij zijn
wanneer ik je stem hoor.
Je stem die zo veel meer
belooft dan hij kan houden.
Ik wil niet
in mijn hart geraakt worden
door de stomme smeekbede
van jouw hulpeloosheid
en door jouw lach
die snel uitwist
wat je nooit hebt gezegd.
Ik wil niet
de bedelares van de bedelaar zijn.
Ik wil liefste, ik wil.
zo ontzettend blij zijn
wanneer ik je stem hoor.
Je stem die zo veel meer
belooft dan hij kan houden.
Ik wil niet
in mijn hart geraakt worden
door de stomme smeekbede
van jouw hulpeloosheid
en door jouw lach
die snel uitwist
wat je nooit hebt gezegd.
Ik wil niet
de bedelares van de bedelaar zijn.
Ik wil liefste, ik wil.
zondag 18 november 2007
Slecht nieuws
Stel je voor, je leven is perfect. Je weet niet wat er bij zou moeten komen, je weet ook niet of je wat kwijt wilt. Het gaat allemaal zoals jij wilt. Je hebt een vriend/man, wie weet wel kinderen. Een leuk huisje, met een tuintje, of een groot balkonnetje. Je hebt een goede band met je familie, en fijne vrienden. Je kunt goed met je partner praten, en je hebt zelfs een goed seksleven. So, what's the fucking point... Nou, op een dag kom je thuis van een leuke werkdag, je kust je partner uitgebreidt en hij lijkt afwezig. Je vraagt wat er is, en opeens, veranderd heel je leven.
Slecht nieuws is een ramp voor deze samenleving. Slecht nieuws dat kan gewoon niet door de beugel. Maar, kan je door slecht nieuws nog gelukkig zijn? Want iedereen wil gelukkig zijn. Ik kan me voorstellen dat mijn moeder gelukkig wil zijn, zonder drank, en met de kinderen. Of juist andersom, want dat weet ik helemaal niet hé. Ik kan niet in mijn moeder kijken. Ik zou dat wel willen hoor, want dat lijkt me nou juist reuze interessant. Maar dit gaat natuurlijk weer nergens over. Het spijt me echt mensen, ik krijg vandaag niks uit me mouw geschudt.
Ik heb gewoon behoefte om te schrijven, het zal wel komen door de liedjes die ik luister. Allemaal van die vage liefdes liedjes, of van die deprimenterende (is dat een woord?) liedjes. En dat terwijl het nog niet eens winter is. Want ja, met de winter word iedereen depressief. Logisch trouwens, de zon is veel beter. En dan hebben we in de zomer niet eens veel zon gehad! En toch ben ik nu gelukkig vrolijk hoor. Of eigelijk vrolijk gelukkig zelfs. Zou dat ook komen door die liedjes? Nee, je kan niet alleen door liedjes gelukkig worden.
Maar gisteravond was wel stoer. Je weet wel, zo'n avond waar je eens een keer geen virtueel sociaal contact heb, maar gewoon in het echt. Nee, ik heb niks tegen chatten hoor! Sterker nog, ik ben/was er verslaafd aan. Net zo als aan vietcong, waar ik gister mijn vader heb verslagen. Vietcong, wat ik echt het uberspel vind, maar vele mensen vinden het een rot spel, waar je niet eens over liggende bomen kan springen. (Wat wel kan overigens.)
Ik dwaal af, gister gingen we naar Lindsay, met nog een paar mensen en daar was iemand al dronken en wel aangekomen. Wat wel grappig was trouwens, maar dat terzijde. We zagen ook nog enge lichten in de lucht en gingen naar buiten! Nou, zo ver zijn we niet gelopen, want het bleek van het Malieveld af te komen. Je zag die stralen echt helemaal daar van daan komen. Aangezien we net een enge film hadden gezien, was het erg eng buiten. En Laura viel ook nog eens 8 keer ofzo. xD En ook dronk ik Tia Maria, wat ik niemand aanraadt, want dat is me nou toch vies! Het smaakt naar koffie. En hoewel ik koffie heel sexcii vind, vind ik het niet lekker.
En jongens hé, ja wat heb je eraan. Niks joh! Alhoewel, Marianne Fredriksson had een boek: Als vrouwen wijs waren. Moeten we daaruit concluderen dat mannen wel wijs zijn? Want mannen komen soms echt van een of andere gekke planeet. Gisteravond gingen Laura en ik terug. Wij roepen naar die gekke jongens, en zij draaien om, er komt nog rook uit hun mond van een sigaret die ze lichtjes in hun hand houden. Maar wij waren al verder gefietst. Toch waren het gekke jongens, of misschien heel normaal. Want wat is gek en wat is normaal.
En ja toen kwam ik thuis, weer gauw achter de computer natuurlijk. Want zoals ik al zei, ik ben verslaafd. Niet alleen aan chatten of vcen ofzo, wel aan meer, maar dat weten sommige mensen wel. Enne, ja achter die computer, daar zit ik nu eigelijk nog steeds. Alhoewel, ik ben natuurlijk wel naar bed gegaan. Even. En ik heb even gelezen in het boek: Het verotte leven van Floortje Bloem. Dat is toch zo'n mooi boek hé. Het gaat voornamelijk over thuisproblemen, drugs, opvangtehuizen en prostitie.
Ja, daar kan ik me echt helemaal in verdiepen. Zo'n mooi boek, en dan na 2 uur ofzo, slapen. En dan de volgende dag rustig om half 4 wakker worden. Niet dat dat vandaag gebeurd was, want mijn pa riep mij natuurlijk. En weet u waarom mijn pa mij riep, omdat ik wakker moest worden natuurlijk. Maar volgens hem lag er nog een sauceizen broodje op het bord. Dus ik rennen, nee hoor dat viel wel mee, maar ik dacht, dat is wel lekker. En NEE! Er lag dus gewoon niks meer.
Ja, dat vind ik nou belachelijk. Belachelijk en slecht nieuws. En daar ga ik nú mijn broertje op aanspreken, die op dit moment het nodig vind om mijn computer uit mijn kamer te halen en te slopen. Ach, ik krijg toch de laptop he pap! Maar ondanks al dit slechte nieuws, blijf ik gelukkig vrolijk of vrolijk gelukkig.
Wat u wilt.
Slecht nieuws is een ramp voor deze samenleving. Slecht nieuws dat kan gewoon niet door de beugel. Maar, kan je door slecht nieuws nog gelukkig zijn? Want iedereen wil gelukkig zijn. Ik kan me voorstellen dat mijn moeder gelukkig wil zijn, zonder drank, en met de kinderen. Of juist andersom, want dat weet ik helemaal niet hé. Ik kan niet in mijn moeder kijken. Ik zou dat wel willen hoor, want dat lijkt me nou juist reuze interessant. Maar dit gaat natuurlijk weer nergens over. Het spijt me echt mensen, ik krijg vandaag niks uit me mouw geschudt.
Ik heb gewoon behoefte om te schrijven, het zal wel komen door de liedjes die ik luister. Allemaal van die vage liefdes liedjes, of van die deprimenterende (is dat een woord?) liedjes. En dat terwijl het nog niet eens winter is. Want ja, met de winter word iedereen depressief. Logisch trouwens, de zon is veel beter. En dan hebben we in de zomer niet eens veel zon gehad! En toch ben ik nu gelukkig vrolijk hoor. Of eigelijk vrolijk gelukkig zelfs. Zou dat ook komen door die liedjes? Nee, je kan niet alleen door liedjes gelukkig worden.
Maar gisteravond was wel stoer. Je weet wel, zo'n avond waar je eens een keer geen virtueel sociaal contact heb, maar gewoon in het echt. Nee, ik heb niks tegen chatten hoor! Sterker nog, ik ben/was er verslaafd aan. Net zo als aan vietcong, waar ik gister mijn vader heb verslagen. Vietcong, wat ik echt het uberspel vind, maar vele mensen vinden het een rot spel, waar je niet eens over liggende bomen kan springen. (Wat wel kan overigens.)
Ik dwaal af, gister gingen we naar Lindsay, met nog een paar mensen en daar was iemand al dronken en wel aangekomen. Wat wel grappig was trouwens, maar dat terzijde. We zagen ook nog enge lichten in de lucht en gingen naar buiten! Nou, zo ver zijn we niet gelopen, want het bleek van het Malieveld af te komen. Je zag die stralen echt helemaal daar van daan komen. Aangezien we net een enge film hadden gezien, was het erg eng buiten. En Laura viel ook nog eens 8 keer ofzo. xD En ook dronk ik Tia Maria, wat ik niemand aanraadt, want dat is me nou toch vies! Het smaakt naar koffie. En hoewel ik koffie heel sexcii vind, vind ik het niet lekker.
En jongens hé, ja wat heb je eraan. Niks joh! Alhoewel, Marianne Fredriksson had een boek: Als vrouwen wijs waren. Moeten we daaruit concluderen dat mannen wel wijs zijn? Want mannen komen soms echt van een of andere gekke planeet. Gisteravond gingen Laura en ik terug. Wij roepen naar die gekke jongens, en zij draaien om, er komt nog rook uit hun mond van een sigaret die ze lichtjes in hun hand houden. Maar wij waren al verder gefietst. Toch waren het gekke jongens, of misschien heel normaal. Want wat is gek en wat is normaal.
En ja toen kwam ik thuis, weer gauw achter de computer natuurlijk. Want zoals ik al zei, ik ben verslaafd. Niet alleen aan chatten of vcen ofzo, wel aan meer, maar dat weten sommige mensen wel. Enne, ja achter die computer, daar zit ik nu eigelijk nog steeds. Alhoewel, ik ben natuurlijk wel naar bed gegaan. Even. En ik heb even gelezen in het boek: Het verotte leven van Floortje Bloem. Dat is toch zo'n mooi boek hé. Het gaat voornamelijk over thuisproblemen, drugs, opvangtehuizen en prostitie.
Ja, daar kan ik me echt helemaal in verdiepen. Zo'n mooi boek, en dan na 2 uur ofzo, slapen. En dan de volgende dag rustig om half 4 wakker worden. Niet dat dat vandaag gebeurd was, want mijn pa riep mij natuurlijk. En weet u waarom mijn pa mij riep, omdat ik wakker moest worden natuurlijk. Maar volgens hem lag er nog een sauceizen broodje op het bord. Dus ik rennen, nee hoor dat viel wel mee, maar ik dacht, dat is wel lekker. En NEE! Er lag dus gewoon niks meer.
Ja, dat vind ik nou belachelijk. Belachelijk en slecht nieuws. En daar ga ik nú mijn broertje op aanspreken, die op dit moment het nodig vind om mijn computer uit mijn kamer te halen en te slopen. Ach, ik krijg toch de laptop he pap! Maar ondanks al dit slechte nieuws, blijf ik gelukkig vrolijk of vrolijk gelukkig.
Wat u wilt.
zaterdag 17 november 2007
I feel, you feel, we feelen?
Neeeee Kayleigh, het is heel anders zullen de gene die Engels kunnen wel zeggen. Maar ik schrijf het lekker zo. Omdat ik tóch stout ben! Maar vandaag wil ik het even over gevoelens hebben. En het uiten ervan. Je hebt positieve gevoelens: vrolijk, blij, opwinding, verliefd, geamuseerd, dankbaar, verukt, enthausiast, gelukkig en optimistisch. Maar daarentegen heb je natuurlijk ook negatieve gevoelens: boos, teleurgesteld, jaloers, verdrietig, gekwetst, ellendig, verward, spijt, moe, pessimistisch en nog vele meer. Ik ga vandaag proberen om een brede uitleg over een van deze gevoelens/emoties te geven.
Bij bepaalde stemmingen kunnen er gevoelens of emoties optreden. Bijvoorbeeld bij het luisteren van muziek, het kijken van tv of gewoon op straat rondlopen. Máár gevoelens en emoties zijn volgens biopsychologisch onderzoek niet hetzelfde! Emoties zijn innerlijke belevingen of affectieve reacties. Gevoelens zijn vaak samen gepaard met emoties en met een bewuste beleving van de affectieve gebeurtenis! Maar hier gaan we niet dieper op in, want dat word te moeilijk. Maar wat ik graag wilde weten. Waarom is er verdriet? Waarom huilen we?
Wanneer je zal huilen op een begravenis, zal niemand het vreemd vinden. Maar in het algemeen is huilen toch niet helemaal geaccepteerd. Althans, niet bij mannen. Waarom niet? Huilen begint al wanneer je geboren word, zo komt je ademhaling op gang. Huilen gaat door wanneer je voor het eerst op je fietstje zonder wieltjes fietst en valt. Huilen gaat verder wanneer je voor het eerst in je leven gedumpt bent. Sommige mensen huilen als het Zomer wordt, sommige wanneer het kerst is.
Huilen is volgens Wikipedia een universeel en typisch menselijk verschijnsel. Huilen laat opluchten is het meest gegeven antwoord op het weinige onderzoek wat er naar gedaan is. Huilen kan de stemming verbeteren, maar uiteindelijk is huilen een uiting van hulpeloosheid. De emotiepsycholoog Nico Frijda zei ooit: ‘Vrouwen huilen meer dan mannen omdat huilen een machtsmiddel van de zwakken is… (En dit stond notabene in de Opzij!) Ze gaf de verklaring dat zelfs de stoerste mannen dan even rustiger deden. Maar macht is niet de enige verklaring. Want jongens die opgroeien in een gezin waarin de zoons wordt geleerd dat echte mannen niet huilen, zullen later ook minder tranen vergieten dan jongens die opgroeien in een gezin waarin huilen meer is geaccepteerd. In plaats van huilen zullen ze eerder schelden, vloeken en slaan.
Dan heb je ook nog twee soorten mensen, mensen die hun gevoel vrij snel uiten en ook vrij makkelijk een traan laten vallen. En mensen die hun gevoel opkroppen en alleen sommige emoties uiten. Ik ben het laatste tiepje. Ik hou niet van huilen. Ik hou absoluut niet van huilen. Ik word al hysterisch als ik op een crematie ga snikken. En dat is erg, want mijn ogen doen ook al pogingen om water te lozen als andere mensen huilen! Vooral mensen die dicht bij mij staan kan ik niet zien huilen, ik word er een soort neerslachtig van. Ik vind het moeilijk om zulke mensen te steunen en troosten. Ik klap dicht, weet niet wat ik moet zeggen en doe dan maar wanhopige pogingen om mezelf niet als een arrogante bitch te weerspiegelen.
Ik dacht altijd, huilen is slecht. Zoals het hier staat komt het misschien ook zo over. Maar de afgelopen tijd heb ik wel wat anders geleerd. En dat was goed, want nu weet ik dat ik tenminste ook een keer in me bed kan kruipen om een potje hevig te snikken. En toch ben ik bang dat dit opluchtende aspect van het leven aan mij voorbij zal moeten gaan. Ik hou nu eenmaal niet van huilen. Maar huilt u gerust wel. Ik zal u er niet meer op af rekenen.
Bij bepaalde stemmingen kunnen er gevoelens of emoties optreden. Bijvoorbeeld bij het luisteren van muziek, het kijken van tv of gewoon op straat rondlopen. Máár gevoelens en emoties zijn volgens biopsychologisch onderzoek niet hetzelfde! Emoties zijn innerlijke belevingen of affectieve reacties. Gevoelens zijn vaak samen gepaard met emoties en met een bewuste beleving van de affectieve gebeurtenis! Maar hier gaan we niet dieper op in, want dat word te moeilijk. Maar wat ik graag wilde weten. Waarom is er verdriet? Waarom huilen we?
Wanneer je zal huilen op een begravenis, zal niemand het vreemd vinden. Maar in het algemeen is huilen toch niet helemaal geaccepteerd. Althans, niet bij mannen. Waarom niet? Huilen begint al wanneer je geboren word, zo komt je ademhaling op gang. Huilen gaat door wanneer je voor het eerst op je fietstje zonder wieltjes fietst en valt. Huilen gaat verder wanneer je voor het eerst in je leven gedumpt bent. Sommige mensen huilen als het Zomer wordt, sommige wanneer het kerst is.
Huilen is volgens Wikipedia een universeel en typisch menselijk verschijnsel. Huilen laat opluchten is het meest gegeven antwoord op het weinige onderzoek wat er naar gedaan is. Huilen kan de stemming verbeteren, maar uiteindelijk is huilen een uiting van hulpeloosheid. De emotiepsycholoog Nico Frijda zei ooit: ‘Vrouwen huilen meer dan mannen omdat huilen een machtsmiddel van de zwakken is… (En dit stond notabene in de Opzij!) Ze gaf de verklaring dat zelfs de stoerste mannen dan even rustiger deden. Maar macht is niet de enige verklaring. Want jongens die opgroeien in een gezin waarin de zoons wordt geleerd dat echte mannen niet huilen, zullen later ook minder tranen vergieten dan jongens die opgroeien in een gezin waarin huilen meer is geaccepteerd. In plaats van huilen zullen ze eerder schelden, vloeken en slaan.
Dan heb je ook nog twee soorten mensen, mensen die hun gevoel vrij snel uiten en ook vrij makkelijk een traan laten vallen. En mensen die hun gevoel opkroppen en alleen sommige emoties uiten. Ik ben het laatste tiepje. Ik hou niet van huilen. Ik hou absoluut niet van huilen. Ik word al hysterisch als ik op een crematie ga snikken. En dat is erg, want mijn ogen doen ook al pogingen om water te lozen als andere mensen huilen! Vooral mensen die dicht bij mij staan kan ik niet zien huilen, ik word er een soort neerslachtig van. Ik vind het moeilijk om zulke mensen te steunen en troosten. Ik klap dicht, weet niet wat ik moet zeggen en doe dan maar wanhopige pogingen om mezelf niet als een arrogante bitch te weerspiegelen.
Ik dacht altijd, huilen is slecht. Zoals het hier staat komt het misschien ook zo over. Maar de afgelopen tijd heb ik wel wat anders geleerd. En dat was goed, want nu weet ik dat ik tenminste ook een keer in me bed kan kruipen om een potje hevig te snikken. En toch ben ik bang dat dit opluchtende aspect van het leven aan mij voorbij zal moeten gaan. Ik hou nu eenmaal niet van huilen. Maar huilt u gerust wel. Ik zal u er niet meer op af rekenen.
vrijdag 16 november 2007
Ik ben lekker stout! (A)
Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer...
nee, nooit meer in m'n leven!
Ik hou m'n handen op m'n rug
en ik zeg lekker niks terug!
Ik wil geen vieze havermout,
ik wil geen tandjes poetsen!
Ik wil lekker knoeien met het zout,
ik wil niet aardig zijn, maar stout
en van de leuning roetsen
en schipbreuk spelen in de teilen
ik wil spugen op het zeil!
En heel hard stampen in een plas
en dan m'n tong uitsteken
en morsen op m'n nieuwe jas
en ik wil overmorgen pas
weer met twee woorden spreken!
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!
En ik wil op de kanapee
met hele vuile schoenen
en ik wil aldoor gillen: nee!
En ik wil met de melkboer mee
en dan het paardje zoenen.
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!
uit: 'Ik ben lekker stout' van Annie M.G. Schmidt
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer...
nee, nooit meer in m'n leven!
Ik hou m'n handen op m'n rug
en ik zeg lekker niks terug!
Ik wil geen vieze havermout,
ik wil geen tandjes poetsen!
Ik wil lekker knoeien met het zout,
ik wil niet aardig zijn, maar stout
en van de leuning roetsen
en schipbreuk spelen in de teilen
ik wil spugen op het zeil!
En heel hard stampen in een plas
en dan m'n tong uitsteken
en morsen op m'n nieuwe jas
en ik wil overmorgen pas
weer met twee woorden spreken!
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!
En ik wil op de kanapee
met hele vuile schoenen
en ik wil aldoor gillen: nee!
En ik wil met de melkboer mee
en dan het paardje zoenen.
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!
uit: 'Ik ben lekker stout' van Annie M.G. Schmidt
woensdag 14 november 2007
When I was young...
Een tijdje geleden was ik nog in Lunteren zoals jullie weten. Wanneer ik een mogelijkheid zie om te gaan dan wil ik, moet ik, zou ik bijna gaan desalnietemin heb ik een vader die daar niet altijd op zit te wachten. Maar ik blijf van Lunteren houden. Voor altijd, althans dat weet ik natuurlijk niet want ik kan niet in de toekomst kijken.
Maar, het blijft mijn vader verbazen waarom ik nog naar Lunteren ga, immers de rest van de kids heeft afgehaakt, behalve die gene die jong zijn. En ik heb er eens over nagedacht en ik denk een antwoord te hebben.
Mijn tante zei een keer, dat ze wel in Lunteren zou willen wonen. Mijn fantasie sloeg op hol begrijpen jullie wel want ik zou dat maar al te graag willen. Maar zou dat goed zijn, beter zijn, zou het dan nog steeds zo leuk zijn. Nee! Want, Lunteren is speciaal voor me, de natuur is geweldig, een fijne afwisseling met zo'n stad als Voorburg en ik kan me er uitstekend vermaken. Vroeger ging ik in de speeltuin spelen, nu loop/jog of mountainbike ik door het bos en bij de zandvlakte. Vroeger speelde we tikkertje of gingen we meedoen met het vakantie team, nu bedenken we zelf wel dingen.
Toen ik klein was kon ik nog alles doen en laten. Mij werd verteld dat Sinterklaas niet bestond en ik ging huilen. Ik heb zelfs mijn nichtje verteld dat Sinterklaas niet bestond! Waarom ik haar niet verteld heb dat de Kerstman niet bestaat weet ik niet, maar Sinterklaas deed pijn! En mijn mama en papa snapte maar niet dat ik ging huilen!
Toen ik klein was bleef ik altijd bij mijn opa en oma slapen, en in hun slaapkamer hadden ze een muur, een muur met donker bruin gelakt hout en een soort wapens erop. En een boekenkast, met veel boeken waar ik altijd naar keek. Maar die muur bleef toch het interessants.
Je keek er s'ochtends even naar, en s'avonds weer. Je fantasie kon je even de vrije loop laten gaan en bedenken wat er met die wapens wel eens gebeurd zou kunnen zijn. Bij die muur kwam altijd een oorlogs gevoel bij me omhoog, een 2wo, dat wel. Want de eerste wist ik niet. Maar ik bleef het interessant vinden en heb er zelfs nachten over gedroomd. Toen ik laatst kwam zag ik dat mijn opa die muur wit geverfd heeft en de wapens weg waren.
Toen ik nog klein was gingen we altijd naar de Aldi. De aldi in Leidschendam, waar ook nog brandweerdagen waren. We parkeerden daar met mijn papa zijn rode autotje (ook al een renault) en dan kusten mijn mama en papa nog even en gingen we boodschappen doen. Zou mijn vader het toen geen tijdsverdrijf hebben gevonden? Ik vond het altijd wel leuk, boodschappen doen. Ook een keer kreeg ik mijn vinger tussen die rode auto. En zeer dat dat deed! Het is raar wat voor herinneringen je daar aan over houd. Je jeugd blijkt toch belangrijk te zijn voor de rest van je leven.
Gelukkig heb ik tot nu toe een goede jeugd gehad!
Liefsssss Tamashiiiiiiii
Maar, het blijft mijn vader verbazen waarom ik nog naar Lunteren ga, immers de rest van de kids heeft afgehaakt, behalve die gene die jong zijn. En ik heb er eens over nagedacht en ik denk een antwoord te hebben.
Mijn tante zei een keer, dat ze wel in Lunteren zou willen wonen. Mijn fantasie sloeg op hol begrijpen jullie wel want ik zou dat maar al te graag willen. Maar zou dat goed zijn, beter zijn, zou het dan nog steeds zo leuk zijn. Nee! Want, Lunteren is speciaal voor me, de natuur is geweldig, een fijne afwisseling met zo'n stad als Voorburg en ik kan me er uitstekend vermaken. Vroeger ging ik in de speeltuin spelen, nu loop/jog of mountainbike ik door het bos en bij de zandvlakte. Vroeger speelde we tikkertje of gingen we meedoen met het vakantie team, nu bedenken we zelf wel dingen.
Toen ik klein was kon ik nog alles doen en laten. Mij werd verteld dat Sinterklaas niet bestond en ik ging huilen. Ik heb zelfs mijn nichtje verteld dat Sinterklaas niet bestond! Waarom ik haar niet verteld heb dat de Kerstman niet bestaat weet ik niet, maar Sinterklaas deed pijn! En mijn mama en papa snapte maar niet dat ik ging huilen!
Toen ik klein was bleef ik altijd bij mijn opa en oma slapen, en in hun slaapkamer hadden ze een muur, een muur met donker bruin gelakt hout en een soort wapens erop. En een boekenkast, met veel boeken waar ik altijd naar keek. Maar die muur bleef toch het interessants.
Je keek er s'ochtends even naar, en s'avonds weer. Je fantasie kon je even de vrije loop laten gaan en bedenken wat er met die wapens wel eens gebeurd zou kunnen zijn. Bij die muur kwam altijd een oorlogs gevoel bij me omhoog, een 2wo, dat wel. Want de eerste wist ik niet. Maar ik bleef het interessant vinden en heb er zelfs nachten over gedroomd. Toen ik laatst kwam zag ik dat mijn opa die muur wit geverfd heeft en de wapens weg waren.
Toen ik nog klein was gingen we altijd naar de Aldi. De aldi in Leidschendam, waar ook nog brandweerdagen waren. We parkeerden daar met mijn papa zijn rode autotje (ook al een renault) en dan kusten mijn mama en papa nog even en gingen we boodschappen doen. Zou mijn vader het toen geen tijdsverdrijf hebben gevonden? Ik vond het altijd wel leuk, boodschappen doen. Ook een keer kreeg ik mijn vinger tussen die rode auto. En zeer dat dat deed! Het is raar wat voor herinneringen je daar aan over houd. Je jeugd blijkt toch belangrijk te zijn voor de rest van je leven.
Gelukkig heb ik tot nu toe een goede jeugd gehad!
Liefsssss Tamashiiiiiiii
woensdag 7 november 2007
Come back van Sinterklaas!
Sinterklaas wordt steeds beroemder en beruchter. Beroemder vanwege vele kindertjes die elk jaar weer wat in hun schoen verwachtte van de goedheiligman. En beruchter vanwege dat grotere kindertjes steeds grotere kadootjes willen. Zo denkt mijn broertje nooit aan sinterklaas, maar opeens begon hij vorige week te schreeuwen over dat we het dit jaar toch echt weer moesten vieren. Niemand gelooft meer in onze familie, dus mijn vader dacht dat het dit jaar wel overbodig zou zijn. Maar nee! We gaan gewoon door met deze geweldige traditie. Vorig jaar vierde we het immers nog bij onze overgrootmoeder die natuurlijk nu in haar graf (niet dat ze die heeft) hoopt dat wij een fijne sinterklaasviering hebben.
Elk kind schrijft prachtige gedichten en brieven aan de man van wie je denkt dat hij uit Spanje komt en élk kind een kadootje geeft. En de pieten, die elke dag aan gymnastiek doen, want ze moeten natuurlijk elk dak op komen en in de schoorsteen kruipen. Daarom zijn er natuurlijk ook schoorsteen-schoon-maak-mannetjes. De maatschappij denkt óók aan alles! Eigelijk moeten we de maatschappij bedanken, en blij zijn voor deze goede zorgen. Maar nee! Want elk kind wordt voorgelogen! Keihard! En dan vinden de ouders het raar als het kind rond zijn 9/10 harstikke depresief wordt omdat sinterklaas niet bestaat! Het vertrouwd zijn ouders niet meer, en de samenleving vind ie kut.
Waarom is er dan toch elk jaar zoveel rumoer rond 5 december. Elk jaar weer honderden pieten en sinterklaasen in auto's. In elke winkel ligt sinterklaasversiering, snoepgoed en marsepein! (Dat is het geweldigste snoepgoed ooit) En elk jaar weer suprises op school, en kadootjes van 5 euro. Elk jaar weer je vader of opa die stiekem de kadootjes voor de deur neerzet en snel wegrent. En elk jaar weer die spanning!
Nou, het is eigelijk heel simpel. Het is net zo als kerst. De sfeer, de gezelligheid, het snoepen, de cadeau's, de familie bij elkaar! Gewoon gezellig! Maar, het is ook heel duur. Zeker voor ouders. Als klein kind en tiener en puber kan je zeggen, jij betaalt! Maar ik ondervind steeds meer dat je naarmate je ouder wordt, meer moet gaan betalen. En dan niet verzekeringen, ofzoiets dergelijk......
Nederlanders geven dit jaar 20 procent meer uit aan het vieren van het kinderfeest dan vorig jaar, zo liet de Raad Nederlandse Detailhandel woensdag weten.
Dat bedoel ik nou. 20 procent meer! Aan sinterklaasinkopen. Een vriendin van mij zei vorige week dat ze al kerstinkopen ging doen! Het wordt steeds gekker. Maar ach, ik heb niks te klagen! Want wij vieren dit jaar gewoon nog sinterklaas en kerst! Gelukkig maar!
Elk kind schrijft prachtige gedichten en brieven aan de man van wie je denkt dat hij uit Spanje komt en élk kind een kadootje geeft. En de pieten, die elke dag aan gymnastiek doen, want ze moeten natuurlijk elk dak op komen en in de schoorsteen kruipen. Daarom zijn er natuurlijk ook schoorsteen-schoon-maak-mannetjes. De maatschappij denkt óók aan alles! Eigelijk moeten we de maatschappij bedanken, en blij zijn voor deze goede zorgen. Maar nee! Want elk kind wordt voorgelogen! Keihard! En dan vinden de ouders het raar als het kind rond zijn 9/10 harstikke depresief wordt omdat sinterklaas niet bestaat! Het vertrouwd zijn ouders niet meer, en de samenleving vind ie kut.
Waarom is er dan toch elk jaar zoveel rumoer rond 5 december. Elk jaar weer honderden pieten en sinterklaasen in auto's. In elke winkel ligt sinterklaasversiering, snoepgoed en marsepein! (Dat is het geweldigste snoepgoed ooit) En elk jaar weer suprises op school, en kadootjes van 5 euro. Elk jaar weer je vader of opa die stiekem de kadootjes voor de deur neerzet en snel wegrent. En elk jaar weer die spanning!
Nou, het is eigelijk heel simpel. Het is net zo als kerst. De sfeer, de gezelligheid, het snoepen, de cadeau's, de familie bij elkaar! Gewoon gezellig! Maar, het is ook heel duur. Zeker voor ouders. Als klein kind en tiener en puber kan je zeggen, jij betaalt! Maar ik ondervind steeds meer dat je naarmate je ouder wordt, meer moet gaan betalen. En dan niet verzekeringen, ofzoiets dergelijk......
Nederlanders geven dit jaar 20 procent meer uit aan het vieren van het kinderfeest dan vorig jaar, zo liet de Raad Nederlandse Detailhandel woensdag weten.
Dat bedoel ik nou. 20 procent meer! Aan sinterklaasinkopen. Een vriendin van mij zei vorige week dat ze al kerstinkopen ging doen! Het wordt steeds gekker. Maar ach, ik heb niks te klagen! Want wij vieren dit jaar gewoon nog sinterklaas en kerst! Gelukkig maar!
zaterdag 3 november 2007
Smaak subjectief?
Typ het woordje smaak in op Google en je krijgt honderden hits. Niet alleen restaurant's vinden het woordje smaak spectaculair, maar ook designwinkels kunnen er wat van! Al is smaak een zintuig, in reclames is het een verborgen verleiding. Zelfs in reclames over straatverlichting komt smaak te pas. En alsof dit allemaal niet genoeg is, bestaat er in elk Europees land ook nog een week-van-de-smaak! Maar de grote vraag is: Is smaak nou eigelijk echt subjectief of niet?
Ik dacht van wel, maar hoe kan het dan dat mensen in het algemeen een grote volvo, bmw of saab mooier vinden dan een mini of een ka. En als er dan mensen zijn die een ka toch mooier vinden, dan zeggen de mensen die een volvo hebben: Jij hebt echt geen smaak! Hetzelfde geldt voor muziek. De ene vind klasiek leuk, de ander hardcore. En ik bijvoorbeeld heb een grondige teringhekel aan hardcore. Mag ik dan zeggen dat degene die hardcore wel de shit vinden totaal geeeen smaak hebben?
Of moet je dat dan beargumenteren, en als je argumentatie dan zo goed is, klopt het dan dat die gozer die naar die zooi luistert inderdaad geen smaak heeft?
Smaak is natuurlijk ook afhankelijk van de leeftijd die je hebt. Iemand van 80 zie ik nog geen k3 luisteren, maar mijn broertje bijvoorbeeld wel. (Grapje hoor!) Ik zie iemand van 80 ook geen designinrichting hebben, maar wie weet, als ze de reclame zien met de verborgen verleiders. Maar mensen van 80 zouden toch een goede smaak moeten hebben, althans een volgroeide smaak. Want als je jong bent, en je houdt niet van nasi of spruitjes. Dan zeggen de volwassenen, je smaak zintuig moet zich nog ontwikkelen. Dus smaak groeit!
Althans, je zintuig groeit. Maar van de week hoorde ik iemand zeggen: Dit liedje komt nog uit mijn kinderjaren, en het is nog steeds leuk! Dus smaak hoeft niet te veranderen. En dat is eerlijk gezegd dramatisch. Want net zo als andere mensen vind ik, dat er heel veel mensen zijn met een slechte smaak. Oh, wat zeg ik nou, jaja. Er zijn heel veel mensen met een slechte smaak. Ik kan hier een heel rijtje neer zetten, maar het ergste vind ik toch wel hoe mensen zich kunnen kleden. Helaas werk ik in een internationale retailorganisatie, namelijk de Hema. En daar komen elke dag heel wat mensen met een slechte kledingsmaak!
Maar, daar mag ik natuuurlijk niks over zeggen. Want met kleding leg je je ziel bloot. Tenminste dat wordt gezegd. Met kleding laat je zien hoe je je voelt, en blablabla. Dus smaak is eigelijk niet van toepassing bij kleding. Maar waar is smaak dan wel van toepassing bij? Eten natuurlijk!
En ja, eten, dat is natuurlijk favoriet bij de nederlanders. En niet alleen bij de nederlanders, andere landen lijken wel een fetisj te hebben voor eten. Neem nou Gordon Ramsay met zijn elf restauranten waarvan er 6 een of meer michelinsterren hebben. Of Jamie Oliver die 8 succesvolle boeken heeft geschreven. Die mensen hebben smaak. Die mensen weten wat lekker is, wat trouwens heel sporadisch is. En die mensen weten wat absoluut niet te eten is en wat je echt niet in restaurants kan serveren.
Dus laten we het zo stellen. Smaak is subjectief, maar het is ook iets wat objectief wordt naarmate meer mensen het goed/lekker of slecht/vies vinden. Neem 2 mensen met een andere smaak en je blijft twee smaken houden. Maar heb je een bevolking vol met smaken, dan krijg je een probleem. Want er zijn altijd mensen die hebben dezelfde smaak. En die kunnen dan zeggen, ja jij hebt een slechte smaak. En volg mijn raad. Kijk uit voor deze mensen! Ze strijden namelijk tegen de wat zij noemen smaakloze-mensen!
Ik dacht van wel, maar hoe kan het dan dat mensen in het algemeen een grote volvo, bmw of saab mooier vinden dan een mini of een ka. En als er dan mensen zijn die een ka toch mooier vinden, dan zeggen de mensen die een volvo hebben: Jij hebt echt geen smaak! Hetzelfde geldt voor muziek. De ene vind klasiek leuk, de ander hardcore. En ik bijvoorbeeld heb een grondige teringhekel aan hardcore. Mag ik dan zeggen dat degene die hardcore wel de shit vinden totaal geeeen smaak hebben?
Of moet je dat dan beargumenteren, en als je argumentatie dan zo goed is, klopt het dan dat die gozer die naar die zooi luistert inderdaad geen smaak heeft?
Smaak is natuurlijk ook afhankelijk van de leeftijd die je hebt. Iemand van 80 zie ik nog geen k3 luisteren, maar mijn broertje bijvoorbeeld wel. (Grapje hoor!) Ik zie iemand van 80 ook geen designinrichting hebben, maar wie weet, als ze de reclame zien met de verborgen verleiders. Maar mensen van 80 zouden toch een goede smaak moeten hebben, althans een volgroeide smaak. Want als je jong bent, en je houdt niet van nasi of spruitjes. Dan zeggen de volwassenen, je smaak zintuig moet zich nog ontwikkelen. Dus smaak groeit!
Althans, je zintuig groeit. Maar van de week hoorde ik iemand zeggen: Dit liedje komt nog uit mijn kinderjaren, en het is nog steeds leuk! Dus smaak hoeft niet te veranderen. En dat is eerlijk gezegd dramatisch. Want net zo als andere mensen vind ik, dat er heel veel mensen zijn met een slechte smaak. Oh, wat zeg ik nou, jaja. Er zijn heel veel mensen met een slechte smaak. Ik kan hier een heel rijtje neer zetten, maar het ergste vind ik toch wel hoe mensen zich kunnen kleden. Helaas werk ik in een internationale retailorganisatie, namelijk de Hema. En daar komen elke dag heel wat mensen met een slechte kledingsmaak!
Maar, daar mag ik natuuurlijk niks over zeggen. Want met kleding leg je je ziel bloot. Tenminste dat wordt gezegd. Met kleding laat je zien hoe je je voelt, en blablabla. Dus smaak is eigelijk niet van toepassing bij kleding. Maar waar is smaak dan wel van toepassing bij? Eten natuurlijk!
En ja, eten, dat is natuurlijk favoriet bij de nederlanders. En niet alleen bij de nederlanders, andere landen lijken wel een fetisj te hebben voor eten. Neem nou Gordon Ramsay met zijn elf restauranten waarvan er 6 een of meer michelinsterren hebben. Of Jamie Oliver die 8 succesvolle boeken heeft geschreven. Die mensen hebben smaak. Die mensen weten wat lekker is, wat trouwens heel sporadisch is. En die mensen weten wat absoluut niet te eten is en wat je echt niet in restaurants kan serveren.
Dus laten we het zo stellen. Smaak is subjectief, maar het is ook iets wat objectief wordt naarmate meer mensen het goed/lekker of slecht/vies vinden. Neem 2 mensen met een andere smaak en je blijft twee smaken houden. Maar heb je een bevolking vol met smaken, dan krijg je een probleem. Want er zijn altijd mensen die hebben dezelfde smaak. En die kunnen dan zeggen, ja jij hebt een slechte smaak. En volg mijn raad. Kijk uit voor deze mensen! Ze strijden namelijk tegen de wat zij noemen smaakloze-mensen!
Hokje slash etiketje?
Hoe meer zielen hoe meer vreugd gaat in velen gevallen niet op. Zoals in Vietcong, waar je hoe meer mensen er zijn, hoe meer je er afknalt. Of in een ruzie/oorlog, dan is het spreekwoord zeker niet van de orde!
Dit bedacht ik zomaar vandaag toen ik iemand in Vietcong met de naam Shakespeare kwam spelen. En Shakespeare was een groot man, en een man die vol was van romantiek. Dus hoe iemand er op komt om die naam tijdens een schietspel te gebruiken vind ik een schande! Maar ach, zo zijn er nog meer 'rare' mensen. Ik ben vandaag ook door iemand als 'speciaal' persoon bestemd. *Yay, ik word in een hokje geplaatst!* In dit geval was dat positief, maar als ik het over speciale personen heb, dan praat ik bijvoorbeeld over Bush of Hitler of mijn moeder. Dat laatste is natuurlijk niet negatief, maar mijn mama is gewoon een speciaal persoon. Maar laten we het vandaag even over de eerste twee hebben.
Bush is gewoon, simpelweg en uiteraard (het is een president!!.') een beetje speciaal. *Weer een hokje :o* Maar iemand uit de Metro maakte het wel heel bont, deze beschreef Bush als een tweede Hitler. Hitler, u weet wel, diegene die 6 miljoen Joden heeft vermoord, en als u het niet weet, kijk eens Schindler's list. Een onwijs goede film, helemaal in het zwart/wit en duurt 195 minuten! Maar, eh goed terug naar het onderwerp. Bush dus, ik vind het echt zo lullig dat hij een tweede Hitler wordt genoemd. Ik bedoel Hitler, die enge vent. Die hele enge vent. Dat is toch geen vergelijking, ook al is hij nog zo slecht. Hitler was doorgedraaid, gek, eng, vies en ziek. Dat vind toch iedereen? (Behalve neonazi's dan). *Laatste hokje?*
Neonazi's zijn ook zo 'speciaal'. Ik vind het altijd interessant hoe mensen denken, (misschien zou ik daarom psychologe willen worden) en dan kun je deze groep zeker niet vergeten. Er zijn meer dan evenveel bladzijdes geschreven over élke dag dat de 2e wo er was, en toch zeggen/beweren sommige mensen dat het gewoon niet bestaan heeft. Het is zoiets als Sinterklaas. Eerst word je verteld dat het bestaat, en dan bestaat het op eens niet! Ik zou haast gaan twijfelen, maar als ik twijfel, ben ik dan ook een neonazi? Ben ik dan ook 'speciaal'? Kunt Ú eigelijk zeggen dat ik 'speciaal' bent (Behalve de mensen die mij echt kennen natuurlijk ;). Kun je mensen eigelijk een etiket opplakken?
Nu gaat u vast zeggen: Ja, dat kan. Want inderdaad, dat doet iedereen. Iedereen plakt elkaar een etiket op, of plaatst je in een hokje. En dat is nou precies het verrotte van de mensheid. U herinnert zich vast de log van een paar dagen geleden, over Return to sender. En hier maak ik vast niet veel vrienden mee, maar iedereen had een etiket/hokje voor Katja Schuurman. Máár, wie kent Katja in het echt? Wie heeft haar gesproken rl? Wie weet nou eigelijk echt in welk hokje Katja past, dan zijzelf. En waarschijnlijk weet zij zelf het ook niet. Want iedereen is in zijn leven op zoek naar zichzelf.
We weten niet in welk hokje we passen, of welk etiket we hebben, en of we ergens in passen. Terwijl we andere overal in plaatsen.... Achja, mens eigen hé. ;)
Dit bedacht ik zomaar vandaag toen ik iemand in Vietcong met de naam Shakespeare kwam spelen. En Shakespeare was een groot man, en een man die vol was van romantiek. Dus hoe iemand er op komt om die naam tijdens een schietspel te gebruiken vind ik een schande! Maar ach, zo zijn er nog meer 'rare' mensen. Ik ben vandaag ook door iemand als 'speciaal' persoon bestemd. *Yay, ik word in een hokje geplaatst!* In dit geval was dat positief, maar als ik het over speciale personen heb, dan praat ik bijvoorbeeld over Bush of Hitler of mijn moeder. Dat laatste is natuurlijk niet negatief, maar mijn mama is gewoon een speciaal persoon. Maar laten we het vandaag even over de eerste twee hebben.
Bush is gewoon, simpelweg en uiteraard (het is een president!!.') een beetje speciaal. *Weer een hokje :o* Maar iemand uit de Metro maakte het wel heel bont, deze beschreef Bush als een tweede Hitler. Hitler, u weet wel, diegene die 6 miljoen Joden heeft vermoord, en als u het niet weet, kijk eens Schindler's list. Een onwijs goede film, helemaal in het zwart/wit en duurt 195 minuten! Maar, eh goed terug naar het onderwerp. Bush dus, ik vind het echt zo lullig dat hij een tweede Hitler wordt genoemd. Ik bedoel Hitler, die enge vent. Die hele enge vent. Dat is toch geen vergelijking, ook al is hij nog zo slecht. Hitler was doorgedraaid, gek, eng, vies en ziek. Dat vind toch iedereen? (Behalve neonazi's dan). *Laatste hokje?*
Neonazi's zijn ook zo 'speciaal'. Ik vind het altijd interessant hoe mensen denken, (misschien zou ik daarom psychologe willen worden) en dan kun je deze groep zeker niet vergeten. Er zijn meer dan evenveel bladzijdes geschreven over élke dag dat de 2e wo er was, en toch zeggen/beweren sommige mensen dat het gewoon niet bestaan heeft. Het is zoiets als Sinterklaas. Eerst word je verteld dat het bestaat, en dan bestaat het op eens niet! Ik zou haast gaan twijfelen, maar als ik twijfel, ben ik dan ook een neonazi? Ben ik dan ook 'speciaal'? Kunt Ú eigelijk zeggen dat ik 'speciaal' bent (Behalve de mensen die mij echt kennen natuurlijk ;). Kun je mensen eigelijk een etiket opplakken?
Nu gaat u vast zeggen: Ja, dat kan. Want inderdaad, dat doet iedereen. Iedereen plakt elkaar een etiket op, of plaatst je in een hokje. En dat is nou precies het verrotte van de mensheid. U herinnert zich vast de log van een paar dagen geleden, over Return to sender. En hier maak ik vast niet veel vrienden mee, maar iedereen had een etiket/hokje voor Katja Schuurman. Máár, wie kent Katja in het echt? Wie heeft haar gesproken rl? Wie weet nou eigelijk echt in welk hokje Katja past, dan zijzelf. En waarschijnlijk weet zij zelf het ook niet. Want iedereen is in zijn leven op zoek naar zichzelf.
We weten niet in welk hokje we passen, of welk etiket we hebben, en of we ergens in passen. Terwijl we andere overal in plaatsen.... Achja, mens eigen hé. ;)
zondag 28 oktober 2007
Nice songs
Can you help me?
Can you let me go
And can you still love me
When you can't see me anymore
No amount of coffee, no amount of crying
No amount of whiskey, no amount of wine
No, nothing else will do
I've gotta have you, I've gotta have you.
Love is a thing that I can't describe
It sounds so foolish if I even try
Love is an arrow and it points at you
It tells you what you gotta do
Aan u de vraag, welke hoort bij welke? ;)
Het zijn alle drie love songs.
Hmm, ik zou er zelf niet opkomen!
Can you let me go
And can you still love me
When you can't see me anymore
No amount of coffee, no amount of crying
No amount of whiskey, no amount of wine
No, nothing else will do
I've gotta have you, I've gotta have you.
Love is a thing that I can't describe
It sounds so foolish if I even try
Love is an arrow and it points at you
It tells you what you gotta do
Aan u de vraag, welke hoort bij welke? ;)
Het zijn alle drie love songs.
Hmm, ik zou er zelf niet opkomen!
Van {puntje-puntje} Praktijken
De titel ja, daar zit het hem in. Ik weet nooit een titel, of een eerste zin te verzinnen. Het is zo'n zelfde iets als een tekening maken met een vrij onderwerp, of 'smorgens je kleding verzinnen. Het is veel makkelijker om zo maar ergens over te schrijven, dat werd me van de week verteld nadat ik al wéér een vrouwenonderwerp had gekozen om over te schrijven. Life is hard.Maar goed, dit gaat over de vakantie, dus ik noem mijn blog herfstvakantie 2. Maar néé, wablief! Das niet spannend, en/of pakkend. Dus maar wat anders dan.
Ja, de herfstvakantie was niet suf, raar of duf. Al met al geslaagd. En hoe. Niet alleen met het shoppen, ook met de rest. Jaja, hele winkels leeg gehaald in Lunteren en Ede, heel Landgraaf weg. En de tuin is nu al bijna af, lekker geholpen en flink wat aan mijn conditie gedaan. Want een half rondje lopen bij gym en dan dood gaan is natuurlijk slecht. Dus gejogged, en niet zoals mijn broertje en nichtje twee minuten, nee 30 minuten. En gecrossed. Zo van, kei hard naar beneden en kei langzaam naar boven. De eerste keer moest ik halverwege naar boven lopen, maar gister avond heb ik mijn doel bereikt! Ik ben helemaal naar boven gefietst. Ik was zo blij dat er van het vele wat ik gegeten heb vast weer een kilo bij is gekomen, maar ach. Life is hard.
Leuke gesprekken met mijn opa en oma gehad, en zelfs met mijn nichtje en tante. Over onze praktijk. De . . praktijk! De praktijk voor kinderen en volwassenen. Mijn nichtje en ik (we zijn vreselijk fantasierijk) worden namelijk psychologes. Zij een voor kinderen, ik een voor volwassen psychologe.
En nee, dit is echt geen bullshit. Je kunt er namelijk 3500 euro per maand mee verdienen, en toen waren mijn nichtje en ik verkocht. Enniewee, het vereiste voor dit niveau is:
En nee, dit is echt geen bullshit. Je kunt er namelijk 3500 euro per maand mee verdienen, en toen waren mijn nichtje en ik verkocht. Enniewee, het vereiste voor dit niveau is:
Basisschool
Havo
Vwo
Universiteit
+ GZ
Gelooft u in mij? Gelooft u werkelijk dat ik dit voor elkaar krijg? Ze zeggen wel eens: Dromen zijn bedrog. Nou dit is mijn droom. Maar als de wilskracht er is. De motivatie, de wil, de instelling. Dan kom je toch al een heel eind?
What do you say to taking chances,
Havo
Vwo
Universiteit
+ GZ
Gelooft u in mij? Gelooft u werkelijk dat ik dit voor elkaar krijg? Ze zeggen wel eens: Dromen zijn bedrog. Nou dit is mijn droom. Maar als de wilskracht er is. De motivatie, de wil, de instelling. Dan kom je toch al een heel eind?
What do you say to taking chances,
What do you say to jumping off the edge?
Never knowing if there's solid ground below
Or hand to hold, or hell to pay,
What do you say,What do you say?
In ieder geval, de herfstvakantie was geslaagd. En daar ging het om. Dat was mijn droom, en mijn droom, ja mijn droom is mooi uitgekomen!
donderdag 25 oktober 2007
Geen baby, wel een kindje voor Katja Schuurman
En dit keer een lekker actueel en relevant onderwerp, nouja lekker, lekker... Nee. Maar het is voor een goed doel, en dan heb ik het ook eens over iets echt actueels! Gisteravond, donderdag 24 oktober was Katja Schuurman bij DWDD, (De Wereld Draait Door) ze vertelde, naast de persoonlijke vragen ook over Return to Sender. En ja, wat is Return to Sender nou eigelijk?
RTS is een soort van stichting/organisatie die bijzondere producten uit arme landen haalt. Landen zoals: Peru, Brazilie, Senegal, Kenia, India, Sri Lanka, Cambodja, Mongolie en China. RTS, mede mogelijk gemaakt door Katja Schuurman, die hier ook een aparte televisie uitzending voor heeft (1e uitzending, 27 oktober, Ndl 3, 21.50) gaat naar verre arme landen en zoekt daar bijzondere producten en objecten die ze dan hier in Nederland verkopen. De opbrengst is voor een normaal salaris van de vrouwen die de producten maken en de winst is voor goede doelen in het land van herkomst.
Gister in DWDD, kwam Katja met een pop, een tas, een kruk en een mand aan, en dat zijn ook de soort producten die te koop zijn in Nederland, en waar? U mag drie keer raden, want u raad het nooit. Deze producten die volledig voor het goede doel zijn, zijn te koop in de HEMA! U dacht natuurlijk gelijk al, toen ik begon over dit onderwerp. Daar klopt iets niet. Kayleigh en een actueel EN relevant onderwerp? Nee! Nou wel dus! Want deze spullen zijn te koop in de Hema, en volgens Katja ook nog eens voor echte Hema prijzen! Hema prijzen? Wat zijn dat dan?! Volgens Katja was de kerstversiering 4,95 en de sjaal ergens in de 20 euro. Echte Hema prijzen dus.
Deze stichting bestaat al sinds 2006, opgericht door Katja, Tessa Vos en Maarten van Huijstee. Maar er waren heel wat problemen en de producten bleken zelfs niet aan de gestelde kwaliteitseisen te voldoen. Dit is nu gelukkig voorbij, en dankzij Katja gaat de Hema waarschijnlijk een stap hogerop in de goede richting. Vanaf 29 oktober zijn de spullen te koop in de Hema, ook op de Hemasite kunt u een uniek product van RTS bestellen!
Ik reken op u!
RTS is een soort van stichting/organisatie die bijzondere producten uit arme landen haalt. Landen zoals: Peru, Brazilie, Senegal, Kenia, India, Sri Lanka, Cambodja, Mongolie en China. RTS, mede mogelijk gemaakt door Katja Schuurman, die hier ook een aparte televisie uitzending voor heeft (1e uitzending, 27 oktober, Ndl 3, 21.50) gaat naar verre arme landen en zoekt daar bijzondere producten en objecten die ze dan hier in Nederland verkopen. De opbrengst is voor een normaal salaris van de vrouwen die de producten maken en de winst is voor goede doelen in het land van herkomst.
Gister in DWDD, kwam Katja met een pop, een tas, een kruk en een mand aan, en dat zijn ook de soort producten die te koop zijn in Nederland, en waar? U mag drie keer raden, want u raad het nooit. Deze producten die volledig voor het goede doel zijn, zijn te koop in de HEMA! U dacht natuurlijk gelijk al, toen ik begon over dit onderwerp. Daar klopt iets niet. Kayleigh en een actueel EN relevant onderwerp? Nee! Nou wel dus! Want deze spullen zijn te koop in de Hema, en volgens Katja ook nog eens voor echte Hema prijzen! Hema prijzen? Wat zijn dat dan?! Volgens Katja was de kerstversiering 4,95 en de sjaal ergens in de 20 euro. Echte Hema prijzen dus.
Deze stichting bestaat al sinds 2006, opgericht door Katja, Tessa Vos en Maarten van Huijstee. Maar er waren heel wat problemen en de producten bleken zelfs niet aan de gestelde kwaliteitseisen te voldoen. Dit is nu gelukkig voorbij, en dankzij Katja gaat de Hema waarschijnlijk een stap hogerop in de goede richting. Vanaf 29 oktober zijn de spullen te koop in de Hema, ook op de Hemasite kunt u een uniek product van RTS bestellen!
Ik reken op u!
woensdag 24 oktober 2007
Midlife-crisis
Is het liefde als ik hopeloos naar mijn telefoon staar, wachtend op een smsje van mijn vriend. Of is het liefde als ik in de bios met mijn familie zit en we kijken naar een goede film. Of is het liefde als we met ons 'gezin' 'big' inkopen doen in de herfstvakantie in Lunteren en Ede. Of is het liefde als ik in de Hema met alle 'liefde' spullen retour of te wel opberg.
Is alles echt liefde? Ja, dat is het beweerd de cast van Alles is Liefde. Zo zegt Paul de Leeuw dat je daar naar moet streven. Een aanrader trouwens, je weet gelijk weer waarom je elk jaar surprises maakt met Sinterklaas of de kerstboom optuigt met de Kerstdagen. En ja, de kerstdagen zijn er binnenkort weer. Binnenkort denkt u? Nou ja eigelijk wel, de kerstmarkten zijn weer aan de gang, de kerstversiering hangt in het winkelcentra en u zou eigelijk ook al op zoek moeten gaan naar kerstkaarten/kransjes en van die mooie Christmas Crackers waar me nichtje gister dolblij mee aan kwam zetten. En die mijn tante minder dolblij ook weer afwees. Kerstmis, het echte leven!
Ehm, terug naar het oorspronkelijke onderwerp. Nee, ik denk niet dat alles liefde is. Wat Kim van Kooten zegt, liefde is alles, klopt natuurlijk wel. Maar nee, stel dat alles liefde was, dan zouden er geen oorlogen meer zijn, of scheidingen, of ruzie's en zelfs geen chagrijnige mensen.
Voor mensen die nog vóór de midlife-crisis leven, is alles liefde, of voor peuters/kleuters en zelfs nog tieners (maar niet de oudste van twee kids want die krijgen vaak de schuld van alles) en misschien voor mensen die 65 zijn en hun geweldige pensioen krijgen. (Mits die perfect geregeld is!) Of misschien voor mensen die rijk zijn, maar net niet alles hebben, of voor mensen die arm zijn maar een meer-dan-leuk huwelijk hebben. Voor mensen die een goede relatie hebben én geweldige seks hebben. Kan dat eigelijk?
Dinsdagavond is mijn favoriete tv-kijk-avond. (Ook omdat ik dinsdag niet werk!) Maar vooral omdat ik nadat ik gegeten heb, afgedroogd heb, huiswerk gemaakt heb, tv kijk! En dan niet naar het nieuws, nee naar programma's voor de niet-zo-intellectuele mens. Eerst komt Sex & the City dan Desperate Housewives en daarna What about Brian (Wat mij zeer aan iemand doet denken). Ik hoor het mijn vader al zeggen, of mijn opa wat het nog erger maakt. (Zeer niet-fijn-commentaar) Het zijn een soort gtst soaps. In Amerika kijkt iedereen hier naar, van die geweldige fijne waar-je-niet-bij-na-hoeft-te-denken programma's. Het liefst met een groot stuk chocola of een bak popcorn. Ja, dat is het he-le-maal!
SATC komt elke dag om 8 uur. En ik ben helemaal verliefd op de hoofdpersoon, Sarah Jessica Parker. Ze is columniste, knap, slim, en goed gebekt. Ze heeft natuurlijk samen met haar vriendinnen de nodige problemen, maar ondanks dat ze allang de 30 gepasseerd zijn, hebben ze echt-geen-last van de midlife-crisis. En dat is wat ik ook wil!
Ajuu!
zaterdag 20 oktober 2007
De woordenkennistest
Jaja, eindelijk heb ik de woordenkennistest gedaan.(leuk woord voor scrabble)
De woordenkennistest? Zult u denken. Nou, de woordenkennistest die test dus hoe groot jou woordenschat is. Vandaar de naam: De woordenkennistest.
Dit waren mijn uitslagen:
niveau 1 (klas 1/2 havo/vwo) : Score is: 100%. Aantal vragen in één keer goed: 20/20
niveau 2 (klas 3/4 havo/vwo): Score is: 92%.aantal vragen in één keer goed: 16/20
niveau 3 (klas 5 havo 6 vwo): Score is: 62%.aantal vragen in één keer goed: 8/20
Wilt u ook kijken hoe groot uw woordenschat is check: http://www.cambiumned.nl/taalspelletjes.htm
Woordenkennis dus. Ja het blijft moeilijk hier in Nederland. Een paar weken geleden stond er in de krant dat mbo-ers de gemiddelde teksten niet eens snapte. De niveau's zijn verdeeld in A, B, C en D. En de meeste mbo-ers komen niet verder dan A1! Het gros van de mensen die dat niet kan is allochtoon, maar toch, hier in Nederland! Het land waar Rita een eigen partij sticht: Trots op Nederland. Het land wat een totale oppervlakte heeft van 41.528 km². Het land waar de mensen volgens het liedje 15 miljoen mensen uit hun dak gaan als Nederland bij voetbal wint. Het land waar er geen oorlog is. Het land waar koninginnedag uitbundig gevierdt wordt. Het land waar 27% van de mensen Rooms-Katholiek is.
Lijkt mij een ideaal land. Maar toch klopt er iets niet, waarom zijn er anders groepen zoals Blood & Honour. Het verweer van: Het zijn máár 250 skinheads die zulke enge dingen bedenken klopt niet. Van de week zei ook een meisje bij mij op school dat Nederland uit te veel allochtonen bestond. (Ik verwijt haar niks, ik dacht eerst ook zo) Er zijn vele malen meer mensen die denken en willen dat de allochtonen verdwijnen uit Nederland. Groepen zoals Blood & Honour of Actiefront Nederland doen er wat aan.
Op de site staat:
Blood and Honour Nederland is een vriendenkring gelijksgezind, die allen aktief deelnemen aan de vrijheids en overlevingsstrijd van het eigen volk en eigen ras. Wij zijn geen organisatie en geen muziek fanatiekelingen. En: Wij zijn allen aanhangers van het Nationaal Socialisme, onze voorbeelden zijn de vrijwilligers, die voor een vrij Europa der vaderlanden en tegen uitbreiding van het uitbuiterige kapitalisme en bolsjewisme streden (welke beiden uit dezelfde wieg stammen).Wij werken met iedereen samen die actief tegen Z.O.G strijdt, verwerpen wel elke vorm van rassenvermenging.Wie tot onze vriendenkring wil behoren, moet eerst minstens een half jaar lang bewijzen, dat hij die overtuiging ook werkelijk waarmaakt en zich dus actief inzet ervoor.Daar willen we mee zeggen, dat er verwacht wordt dat er maandelijks actieberichten afgeleverd worden (bijvoorbeeld, wat hij gedaan heeft in de zin van de 14 woorden, daartoe behoren zeker geen bezoekjes aan concerten!).Wij distancieren ons van elke vorm van splitsingen door verschillende B&H Divisies.Wij laten ons niet in een hoek drukken!!
Kijkt u ook voor de 'grap' eens op de site van Blood & Honour. Ik deed dat van de week, nadat ik een artikel in de Metro had gelezen over deze speciale eenheid en ik schrok me te pletter. Het worden er steeds meer en meer en meer. Een paar jaar geleden dacht men nog dat ze uitgestorven waren nu zijn ze 100 keer harder terug. Met hele groepen. Overal. Niet alleen in Nederland. En partijen zoals die van Wilders en Verdonk helpen daarbij. Zoals mijn pa zegt: Partijen voor de onderbuikgevoelens. Oftewel korte termijn denkers.
Denkt u hier maar eens over na.
De woordenkennistest? Zult u denken. Nou, de woordenkennistest die test dus hoe groot jou woordenschat is. Vandaar de naam: De woordenkennistest.
Dit waren mijn uitslagen:
niveau 1 (klas 1/2 havo/vwo) : Score is: 100%. Aantal vragen in één keer goed: 20/20
niveau 2 (klas 3/4 havo/vwo): Score is: 92%.aantal vragen in één keer goed: 16/20
niveau 3 (klas 5 havo 6 vwo): Score is: 62%.aantal vragen in één keer goed: 8/20
Wilt u ook kijken hoe groot uw woordenschat is check: http://www.cambiumned.nl/taalspelletjes.htm
Woordenkennis dus. Ja het blijft moeilijk hier in Nederland. Een paar weken geleden stond er in de krant dat mbo-ers de gemiddelde teksten niet eens snapte. De niveau's zijn verdeeld in A, B, C en D. En de meeste mbo-ers komen niet verder dan A1! Het gros van de mensen die dat niet kan is allochtoon, maar toch, hier in Nederland! Het land waar Rita een eigen partij sticht: Trots op Nederland. Het land wat een totale oppervlakte heeft van 41.528 km². Het land waar de mensen volgens het liedje 15 miljoen mensen uit hun dak gaan als Nederland bij voetbal wint. Het land waar er geen oorlog is. Het land waar koninginnedag uitbundig gevierdt wordt. Het land waar 27% van de mensen Rooms-Katholiek is.
Lijkt mij een ideaal land. Maar toch klopt er iets niet, waarom zijn er anders groepen zoals Blood & Honour. Het verweer van: Het zijn máár 250 skinheads die zulke enge dingen bedenken klopt niet. Van de week zei ook een meisje bij mij op school dat Nederland uit te veel allochtonen bestond. (Ik verwijt haar niks, ik dacht eerst ook zo) Er zijn vele malen meer mensen die denken en willen dat de allochtonen verdwijnen uit Nederland. Groepen zoals Blood & Honour of Actiefront Nederland doen er wat aan.
Op de site staat:
Blood and Honour Nederland is een vriendenkring gelijksgezind, die allen aktief deelnemen aan de vrijheids en overlevingsstrijd van het eigen volk en eigen ras. Wij zijn geen organisatie en geen muziek fanatiekelingen. En: Wij zijn allen aanhangers van het Nationaal Socialisme, onze voorbeelden zijn de vrijwilligers, die voor een vrij Europa der vaderlanden en tegen uitbreiding van het uitbuiterige kapitalisme en bolsjewisme streden (welke beiden uit dezelfde wieg stammen).Wij werken met iedereen samen die actief tegen Z.O.G strijdt, verwerpen wel elke vorm van rassenvermenging.Wie tot onze vriendenkring wil behoren, moet eerst minstens een half jaar lang bewijzen, dat hij die overtuiging ook werkelijk waarmaakt en zich dus actief inzet ervoor.Daar willen we mee zeggen, dat er verwacht wordt dat er maandelijks actieberichten afgeleverd worden (bijvoorbeeld, wat hij gedaan heeft in de zin van de 14 woorden, daartoe behoren zeker geen bezoekjes aan concerten!).Wij distancieren ons van elke vorm van splitsingen door verschillende B&H Divisies.Wij laten ons niet in een hoek drukken!!
Kijkt u ook voor de 'grap' eens op de site van Blood & Honour. Ik deed dat van de week, nadat ik een artikel in de Metro had gelezen over deze speciale eenheid en ik schrok me te pletter. Het worden er steeds meer en meer en meer. Een paar jaar geleden dacht men nog dat ze uitgestorven waren nu zijn ze 100 keer harder terug. Met hele groepen. Overal. Niet alleen in Nederland. En partijen zoals die van Wilders en Verdonk helpen daarbij. Zoals mijn pa zegt: Partijen voor de onderbuikgevoelens. Oftewel korte termijn denkers.
Denkt u hier maar eens over na.
woensdag 17 oktober 2007
Herfstvakantie
Jaa, lieve mensen, het is weer zover!
Overmorgen is het vrijdag, en dat betekend normaal weekend, nu betekend het Herfstvakantie! U zult allen vast heel blij zijn. Want na al dat harde werken, na al die overspannen mensen. De overspannen mensen die u vast ook tegenkomt, op uw werk, op school of misschien wel gewoon thuis.
Want, echt waar, vakantie is nodig. Voor iedereen. Het liefst om de 5 weken, maar dat gaat natuurlijk ten koste van van alles en nog wat. En nee, ik weet niet wat.
En vakantie, betekendt, althans voor mij, Lunteren! Ja, eindelijk weer naar mijn geliefde plaatsje. Ik heb geen flauw idee waarom dit steeds meer betekend voor me, maar ik vind het echt geweldig. Elke dag opstaan met het gevoel; ja nog een paar dagen en dan.... Als je zoiets nou aan iemand kon vragen he.
Gewoon iemand, sommige mensen vragen het aan god. Zou hij echt antwoorden? Zouden die mensen meer weten van het leven dan mensen die bijvoorbeeld atheist zijn? Ik weet dat er geen antwoord op deze vragen is. Maar toch denk ik, dat het soms heel fijn kan zijn om iemand te hebben waarin je kan geloven. Ze zeggen wel eens: Als je niets meer hebt, dan heb je altijd nog je hoop. Maar als je ook nog in iets geloofd, dan heb je nog meer hoop! Denk ik...
Ciao!
Overmorgen is het vrijdag, en dat betekend normaal weekend, nu betekend het Herfstvakantie! U zult allen vast heel blij zijn. Want na al dat harde werken, na al die overspannen mensen. De overspannen mensen die u vast ook tegenkomt, op uw werk, op school of misschien wel gewoon thuis.
Want, echt waar, vakantie is nodig. Voor iedereen. Het liefst om de 5 weken, maar dat gaat natuurlijk ten koste van van alles en nog wat. En nee, ik weet niet wat.
En vakantie, betekendt, althans voor mij, Lunteren! Ja, eindelijk weer naar mijn geliefde plaatsje. Ik heb geen flauw idee waarom dit steeds meer betekend voor me, maar ik vind het echt geweldig. Elke dag opstaan met het gevoel; ja nog een paar dagen en dan.... Als je zoiets nou aan iemand kon vragen he.
Gewoon iemand, sommige mensen vragen het aan god. Zou hij echt antwoorden? Zouden die mensen meer weten van het leven dan mensen die bijvoorbeeld atheist zijn? Ik weet dat er geen antwoord op deze vragen is. Maar toch denk ik, dat het soms heel fijn kan zijn om iemand te hebben waarin je kan geloven. Ze zeggen wel eens: Als je niets meer hebt, dan heb je altijd nog je hoop. Maar als je ook nog in iets geloofd, dan heb je nog meer hoop! Denk ik...
Ciao!
I don't look back
Maybe we could make it all right
We could make it better sometime
Maybe we could make it happen baby
We could keep trying
but things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
Just a little, little bit better
Good enough to waste some time
Tell me would it make you happy baby
We could keep tryingbut things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
We could keep tryingbut things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
And it hurts with every heartbeat
And it hurts with every heartbeat
And it hurts with every heartbeat
Voor mijn moeder, die niet achteruit moet kijken, maar vooruit moet leven. Memoriam René. Liefs Kayl
We could make it better sometime
Maybe we could make it happen baby
We could keep trying
but things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
Just a little, little bit better
Good enough to waste some time
Tell me would it make you happy baby
We could keep tryingbut things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
We could keep tryingbut things will never change
So I don't look back
Still I'm dying with every step I take
But I don't look back
And it hurts with every heartbeat
And it hurts with every heartbeat
And it hurts with every heartbeat
Voor mijn moeder, die niet achteruit moet kijken, maar vooruit moet leven. Memoriam René. Liefs Kayl
donderdag 11 oktober 2007
Uitstekend Nederlands
Goedemiddag allemaal,
vandaag komt er eens een stukje met uitmuntend en perfect Nederlands.
..................
...........................
...........................................
Inderdaad mensen, helemaal niks! Weet u hoe dat komt? Er bestaat geen perfect Nederlands meer. Alles is fout tegenwoordig. Eerst kwam het woordenboek, toen deel 2,3,4,5,6,7 en daarna kwam het groene boekje, en toen het witte. En nu is er weer een nieuwe aan de maak. Waarom, dat vraagt u zich waarschijnlijk af. Waarom is de spelling niet goed zoals die was. De goede oude tijd. Nee, dat komt nooit meer terug.
Van de week, gister om precies te zijn, moest ik werken in de Hema. Neem nou de Hema he, de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam. Dat is pas de goede oude tijd! Alhoewel, het werk daar! Maar goed, ik was daar dus gister. En toen liep er een mevrouw naar mij, ze had een vreselijk ingewikkeld verhaal, maar waar het op neer kwam is dat ze vroeger alleen maar de antenne van haar televisie kon uitschuiven om een pico bello beeld te krijgen.
Ik kende die tijd niet...
Maar ze zei toen, tsja alles word minder he, dus dit ook. Ik dacht toen, tuurlijk mevrouw, iedereen is wel eens depressief. Maar waarom wordt dat allemaal geuit op mij! Ik de zielige hema medewerker! De werknemer die de schappen vol met theedoeken, kleurboeken en herenonderbroeken moet vullen. Het is belachelijk, ik zeg het u persoonlijk.
Ik ga mezelf nu ook depressief voelen met wat geweldige Eminem muziek, tot ooit!
Ps: Ik heb het grootste recht om me depressief te voelen, ik was vandaag pas 1 dag op school en het geouwehoer begon alweer! Waarom medemens? Waarom kunnen de leraren (die gewoon betaald krijgen om ons uit te kafferen) zich niet inleven in onze zielige, tere puberzieltjes.
Ik bedoel dus die van andere, ik kan er meestal wel tegen, maar nu even niet!
vandaag komt er eens een stukje met uitmuntend en perfect Nederlands.
..................
...........................
...........................................
Inderdaad mensen, helemaal niks! Weet u hoe dat komt? Er bestaat geen perfect Nederlands meer. Alles is fout tegenwoordig. Eerst kwam het woordenboek, toen deel 2,3,4,5,6,7 en daarna kwam het groene boekje, en toen het witte. En nu is er weer een nieuwe aan de maak. Waarom, dat vraagt u zich waarschijnlijk af. Waarom is de spelling niet goed zoals die was. De goede oude tijd. Nee, dat komt nooit meer terug.
Van de week, gister om precies te zijn, moest ik werken in de Hema. Neem nou de Hema he, de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam. Dat is pas de goede oude tijd! Alhoewel, het werk daar! Maar goed, ik was daar dus gister. En toen liep er een mevrouw naar mij, ze had een vreselijk ingewikkeld verhaal, maar waar het op neer kwam is dat ze vroeger alleen maar de antenne van haar televisie kon uitschuiven om een pico bello beeld te krijgen.
Ik kende die tijd niet...
Maar ze zei toen, tsja alles word minder he, dus dit ook. Ik dacht toen, tuurlijk mevrouw, iedereen is wel eens depressief. Maar waarom wordt dat allemaal geuit op mij! Ik de zielige hema medewerker! De werknemer die de schappen vol met theedoeken, kleurboeken en herenonderbroeken moet vullen. Het is belachelijk, ik zeg het u persoonlijk.
Ik ga mezelf nu ook depressief voelen met wat geweldige Eminem muziek, tot ooit!
Ps: Ik heb het grootste recht om me depressief te voelen, ik was vandaag pas 1 dag op school en het geouwehoer begon alweer! Waarom medemens? Waarom kunnen de leraren (die gewoon betaald krijgen om ons uit te kafferen) zich niet inleven in onze zielige, tere puberzieltjes.
Ik bedoel dus die van andere, ik kan er meestal wel tegen, maar nu even niet!
Triskaidekafobie
Gisteravond was het, toen ik erachter kwam dat ik triskaidekafobie heb. Het was afschuwelijk. Het ziekenhuis werd gebeld, ik werd geboeid, en afgevoerd naar de eerste hulp. Een regelrechte ramp, alles werd geamputeerd en ik werd geliquideerd.... Ohnee, dit was mijn droom.
Verassend veel mensen hebben triskaidekafobie. Triskaideka staat voor het getal 13 en fobie is afgeleid van het Griekse woord fobos, wat angst betekend. Het getal 13 staat natuurlijk bekend als ongeluks getal, maar voor sommige mensen is het werkelijk een ramp in hun leven.
Ik ken toevallig ook mensen met paraskevidekatriafobie, dat is ook zo naar, want dan heb je een hekel aan vrijdag de dertiende. Ja mensen kunnen een vreemd leven hebben alleen omdat ze bang zijn voor bijgeloof. Alhoewel, zou dit vreemde iets wel bijgeloof zijn. Net zoals heksen. Misschien bestaan ze wel echt, maar is er een of andere reden dat ze zich niet laten zien. Het is niet bewezen. En dus geloven de meeste mensen het niet. Maar als het nou wel bewezen zou zijn, zouden meer mensen dan bang zijn voor Vrijdag de 13e? Ikke niet hoor. Ik geloof ook niet dat mensen ongeluk hebben als ze onder een trap lopen, een zwarte kat zien of juist geluk hebben als er scherven vallen.
Nee, want dan in Engeland, daar geloven ze weer dat als ze een witte kat zien er onwijs veel ongeluk valt! Nou hoef ik daar sowieso al niet bang voor te zijn, want mijn Mika is niet zwart en niet wit! Maar ik vind het toch een raar verhaal. Misschien zouden christenen er eerder in geloven, of moslims? Die geloven tenminste in iets! In iets ja! Zoals de Vliegende Panters zeggen. Zij geloven persoonlijk meer in AT of in de ovulatietherapie van Darlin. Luister voor de grap eens --> Meisjes van de VP.
Ja, nu weet ik nog niet waar ik in geloof. In de zwarte kat, of de magie, of het Christendom, of kaboem knal, de oerknal! Dunnow!
Maarja, is het wel goed om te geloven. Voordat je het weet ben jij Jood en is je man Moslim. En da kannie he! Want: Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen! Maar dat is ook raar, want ik geloof ook helemaal niet in de duivel. Dus mijn motto voor vandaag is:"
Laat iemand in zijn geloof! (hiermee kan je trouwens twee kanten mee op, je kan het beschouwen als: laat iemand maar denken dat hij gelijk heeft. Of als laat iemand lekker geloven!)
Gegroet!
Verassend veel mensen hebben triskaidekafobie. Triskaideka staat voor het getal 13 en fobie is afgeleid van het Griekse woord fobos, wat angst betekend. Het getal 13 staat natuurlijk bekend als ongeluks getal, maar voor sommige mensen is het werkelijk een ramp in hun leven.
Ik ken toevallig ook mensen met paraskevidekatriafobie, dat is ook zo naar, want dan heb je een hekel aan vrijdag de dertiende. Ja mensen kunnen een vreemd leven hebben alleen omdat ze bang zijn voor bijgeloof. Alhoewel, zou dit vreemde iets wel bijgeloof zijn. Net zoals heksen. Misschien bestaan ze wel echt, maar is er een of andere reden dat ze zich niet laten zien. Het is niet bewezen. En dus geloven de meeste mensen het niet. Maar als het nou wel bewezen zou zijn, zouden meer mensen dan bang zijn voor Vrijdag de 13e? Ikke niet hoor. Ik geloof ook niet dat mensen ongeluk hebben als ze onder een trap lopen, een zwarte kat zien of juist geluk hebben als er scherven vallen.
Nee, want dan in Engeland, daar geloven ze weer dat als ze een witte kat zien er onwijs veel ongeluk valt! Nou hoef ik daar sowieso al niet bang voor te zijn, want mijn Mika is niet zwart en niet wit! Maar ik vind het toch een raar verhaal. Misschien zouden christenen er eerder in geloven, of moslims? Die geloven tenminste in iets! In iets ja! Zoals de Vliegende Panters zeggen. Zij geloven persoonlijk meer in AT of in de ovulatietherapie van Darlin. Luister voor de grap eens --> Meisjes van de VP.
Ja, nu weet ik nog niet waar ik in geloof. In de zwarte kat, of de magie, of het Christendom, of kaboem knal, de oerknal! Dunnow!
Maarja, is het wel goed om te geloven. Voordat je het weet ben jij Jood en is je man Moslim. En da kannie he! Want: Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen! Maar dat is ook raar, want ik geloof ook helemaal niet in de duivel. Dus mijn motto voor vandaag is:"
Laat iemand in zijn geloof! (hiermee kan je trouwens twee kanten mee op, je kan het beschouwen als: laat iemand maar denken dat hij gelijk heeft. Of als laat iemand lekker geloven!)
Gegroet!
maandag 8 oktober 2007
Life is hard
Muziek --> Eminem- Hailie's song
Hallo lieve mensen,
vandaag is het weer Maandag. De week gaat snel, en daarmee het weekend nog sneller. Ik kwam vanochtend uit mijn bed, en keek naar buiten. Het word winter lieve mensen. De heer Winter, met zijn donkere dagen, koude nachten, veel regen, wind, en natuurlijk geen sneeuw, want 'echte' sneeuw is al jaren uit Nederland verdwenen. Sommige denken dat het door het broeikaseffect komt, sommige denken door god. I dunnow!
Nu denkt u natuurlijk, winter? Het is net herfst! Ja, dat is waar, daar heeft u he-le-maal gelijk in. Maar kijkt u eens om u heen. Zon? Nergens meer te bekennen. Kruiken, uit de kast. Depressieve mensen, ja waar eigelijk niet? Gelukkig hebben wij cv in onze chalet anders zouden we daar uitsterven!
Ze zeggen niet voor niks: Als er regen valt in September, wintert het in December. Dat betekend dat het extra koud word in de Winter! Nog kouder, waar is alles wel niet goed voor. Sneeuw komt er toch niet. Nou ja zwarte sneeuw komt er! Ik zie zwarte sneeuw! Dat betekend, dat er sombere vooruitzichten zijn.
Nou heb ik gelezen in het boek: The Secret, dat als je je favoriete muziek luistert je uit depressieve periodes wordt gesleurd. U denkt misschien: Allemaal onzin! Maar nee, het is echt waar dat als je je slecht voelt, en slecht denkt dat het de hele dag slecht gaat, en echt niet beter word. En als je positieve gedachtes hebt, dat het alleen maar beter gaat. Dat geloof ik, de rest is allemaal bullshit. Dit wordt ook wel de wet van de aantrekkingskracht genoemd!
Gelukkig luister ik nu leuke muziek, want anders. Nee, dan zou ik deze winter niet overleven. C'est le ton qui fait la musique. Het is de toon die de muziek maakt, ofwel het gaat om de manier waarop iets gezegd wordt. Dus ook om de manier waarop je dingen denkt, of meemaakt.
Zo concluderen we maar weer dat het misschien toch nog goed gaat komen deze winter. En dat er misschien in 2008 toch nog 16 miljoen mensen in Nederland wonen. Want ik neem aan dat mensen zich in deze strenge winter zich al helemaal niet gaan voortplanten.
Nou, ik ga! Cu!
Hallo lieve mensen,
vandaag is het weer Maandag. De week gaat snel, en daarmee het weekend nog sneller. Ik kwam vanochtend uit mijn bed, en keek naar buiten. Het word winter lieve mensen. De heer Winter, met zijn donkere dagen, koude nachten, veel regen, wind, en natuurlijk geen sneeuw, want 'echte' sneeuw is al jaren uit Nederland verdwenen. Sommige denken dat het door het broeikaseffect komt, sommige denken door god. I dunnow!
Nu denkt u natuurlijk, winter? Het is net herfst! Ja, dat is waar, daar heeft u he-le-maal gelijk in. Maar kijkt u eens om u heen. Zon? Nergens meer te bekennen. Kruiken, uit de kast. Depressieve mensen, ja waar eigelijk niet? Gelukkig hebben wij cv in onze chalet anders zouden we daar uitsterven!
Ze zeggen niet voor niks: Als er regen valt in September, wintert het in December. Dat betekend dat het extra koud word in de Winter! Nog kouder, waar is alles wel niet goed voor. Sneeuw komt er toch niet. Nou ja zwarte sneeuw komt er! Ik zie zwarte sneeuw! Dat betekend, dat er sombere vooruitzichten zijn.
Nou heb ik gelezen in het boek: The Secret, dat als je je favoriete muziek luistert je uit depressieve periodes wordt gesleurd. U denkt misschien: Allemaal onzin! Maar nee, het is echt waar dat als je je slecht voelt, en slecht denkt dat het de hele dag slecht gaat, en echt niet beter word. En als je positieve gedachtes hebt, dat het alleen maar beter gaat. Dat geloof ik, de rest is allemaal bullshit. Dit wordt ook wel de wet van de aantrekkingskracht genoemd!
Gelukkig luister ik nu leuke muziek, want anders. Nee, dan zou ik deze winter niet overleven. C'est le ton qui fait la musique. Het is de toon die de muziek maakt, ofwel het gaat om de manier waarop iets gezegd wordt. Dus ook om de manier waarop je dingen denkt, of meemaakt.
Zo concluderen we maar weer dat het misschien toch nog goed gaat komen deze winter. En dat er misschien in 2008 toch nog 16 miljoen mensen in Nederland wonen. Want ik neem aan dat mensen zich in deze strenge winter zich al helemaal niet gaan voortplanten.
Nou, ik ga! Cu!
Abonneren op:
Posts (Atom)